روز 25 ساعته و شب 4 ساعته
قبل از پرداختن به این موضوع اجازه بدهید، جواب مورد نظرم را به سؤال هفته پیش بدهم. همچنین لازم می دانم که از پاسخ های خوانندگان عزیز تشکر کنم.
می دانید که علت اینکه جسمی دیده می شود این است که طول موج ساطع شده از آن در حوزه مربوط به امواج نوری مرئی است. لذا اگر بتوان این حوزه را عوض کرد احتمالاً جسم از دیده ها می رود. از طرف دیگر طول موج ساطع شده از جسم با دمای جسم رابطه دارد، طوریکه در حوالی صفر مطلق این طول موج در محدوه طول موج های رادیویی قرار می گیرد، بنابراین در همسایگی صفر مطلق انتظار می رود که جسم از انظار غایب شود. این یک جواب صرفاً نظری است و لذا صد در صد به آن اطمینان ندارم.
اما در مورد یک روز 25 ساعته که آن را تجربه کرده ام، برایم جالب بود وقتی که از دبی به لاس وگاس می رفتم، حدود ساعت 6 صبح 23 اردیبهشت در دبی آفتاب در آمد، بعدش 2 ساعت و نیم در آنجا، 13 ساعت و نیم داخل هواپیما تا نیویورک و 4 ساعت و نیم در فرودگاه آنجا و بعدش 5 ساعت دیگر تا لاس وگاس، مجموعاً 25 ساعت طول کشید تا رسیدم وگاس و غروب آفتاب آن روز را آنجا دیدم. این طولانی ترین روز من بود. اما کوتاه ترین شبم پریشب بود که چون بر خلاف جهت قبلی حرکت می کردم فاصله بین غروب تا طلوع حدود 4 ساعت شد.
به امید دیدار شما در روز و شب های آینده






